Achtergrond
Oud worden, jong blijven – wie wenst dat niet? Terwijl mensen ooit de droom koesterden van de bron van eeuwige jeugd, onderzoeken wetenschappers tegenwoordig intensief hoe ze veroudering met al zijn aspecten kunnen ontrafelen. De studie naar de effecten van Spermidine op het verouderingsproces heeft nu de aandacht getrokken. Met de natuurlijke celstof is men een groot stuk dichter bij het doel gekomen om mensen een gezond leven en ouder worden te bieden. Voor het eerst in de jaren 1870 aangetoond, dankt Spermidine zijn naam aan de vindplaats – het zaadvocht. Toch moet men zich hier niet door laten misleiden of zelfs afschrikken. Inmiddels weet men namelijk dat de waardevolle vitalstof niet beperkt is tot mannen, maar in alle levende wezens en lichaamscellen te vinden is. Bovendien komt Spermidine voor in plantaardige voedingsmiddelen.
Doelstelling
Bij spermidine is de naam dus niet programma. Maar wat dan? Het kleine molecuul speelt een belangrijke rol bij de autofagie, het natuurlijke proces van celreiniging. Hierbij worden defecte of niet meer benodigde celcomponenten afgebroken en hergebruikt. Met de leeftijd daalt echter de spermidine-concentratie en daarmee ook het vermogen van onze menselijke cellen om op te ruimen. Laten we ons herinneren wat er gebeurde als je je Lego-stukken na het spelen niet opruimde? De pijnlijke voetzolen zijn nog steeds getuigen van de chaos en de wanorde. Anders dan in de kinderkamer ligt er in de cel geen speelgoed rondslingeren, maar zijn er pathologische afzettingen van celonderdelen en eiwitten, die op hun beurt tot diverse ziekten kunnen leiden.Vice versa heeft zich in verschillende diermodellen getoond dat een spermidine toediening geassocieerd is met een verhoogde overleving en zelfs leeftijdsgebonden mortaliteit vermindert.
In een veelbesproken studie van Kiechl en collega's is het doel gesteld om een mogelijke relatie tussen de spermidine-inname via voeding en de mortaliteit in de algemene bevolking te onderzoeken – met spannende resultaten!
Methode
Een internationaal team van wetenschappers rond de Medische Universiteit Innsbruck voerde een prospectieve langetermijnstudie uit in de Zuid-Tiroolse gemeente Bruneck. Het voordeel: Slechts enkele bewoners verhuizen uit de stad in het Pustertal. De mensen zijn geworteld in hun Zuid-Tiroolse thuisregio, de mobiliteit is uiterst laag. Men onderhoudt een gezonde levensstijl door traditionele voeding en veel sport. Hier ontmoet men niet zelden topfitte 80-jarigen. Tegelijkertijd zijn andere gezondheidsparameters zeker vergelijkbaar met andere populaties in Europa. Factoren zoals deze maken het stadje tot de ideale plek om leeftijdsgebonden gezondheidsrisico's op lange termijn te observeren en hun voorspelbaarheid te onderzoeken. Gezegd, gedaan. 20 jaar lang werden in het kader van deze studie 829 mensen tussen de 45 en 84 jaar systematisch onderzocht op leeftijdsgebonden ziekten. Om de vijf jaar werden de proefpersonen grondig onderzocht. Daarbij werd onder andere een specifieke dieetvragenlijst, voor de analyse van de voedselinname door professionele voedingsdeskundigen, ingevuld. Hierdoor was het mogelijk om de natuurlijk geconsumeerde spermidinehoeveelheid af te leiden.
Voeding en darmflora als bronnen van spermidine en de mogelijke levensverlengende werking ervan door autofagie bij de mens
Welke voedingsmiddelen zijn rijk aan spermidine?
Daarbij rijst de terechte vraag in welke voedingsmiddelen nu bijzonder veel spermidine voorkomt. In principe is, zoals eerder al werd vermeld, spermidine in elke lichaamscel aanwezig. De natuurlijke stof wordt echter niet alleen door de cellen zelf geproduceerd, maar ook door bepaalde bacteriën in onze darmflora. Ongeveer een derde van de spermidine komt uit eigen productie, terwijl de rest – toch het grootste deel – via de voeding wordt opgenomen. Daar is spermidine in een verscheidenheid aan voedingsmiddelen aanwezig. Als voorbeeld kunnen paddenstoelen, bloemkool, broccoli, peulvruchten, verschillende kaassoorten, volkorenproducten en tarwekiemen worden genoemd. De waardevolle stof komt bijzonder rijkelijk voor in sojaboonproducten.Echter moet men opmerken dat de hoeveelheid spermidine in natuurlijke bronnen sterke schommelingen kan vertonen.
Resultaten
Laten we meteen in de resultaten van de studie duiken. Over het algemeen kon er al het een en ander over de deelnemers worden gerapporteerd. Opmerkelijk was dat het spermidinegehalte van de voeding bij vrouwen hoger was dan bij mannen en bovendien met de leeftijd gestaag afnam. De grote favorieten onder de belangrijkste voedingsbronnen van spermidine waren volkorenproducten, appels en peren, sla, groentespruiten en aardappelen. Om verdere effecten van spermidine te onderzoeken, werden de deelnemers op basis van hun dagelijkse inname in drie groepen verdeeld. Deelnemers met lage ( onder 9 mg), gemiddelde ( 9-11,6 mg) en hoge ( boven 11,6 mg) spermidine-inname.
Deze groepen werden vergeleken op het gebied van totale mortaliteit en sterfterisico. Hier kwam baanbrekend nieuws naar voren. Men ontdekte dat de groep met de spermidinerijkste voeding een aanzienlijk lagere mortaliteit vertoonde. Simpel gezegd: hoe hoger de dagelijkse inname van spermidine, hoe lager de totale mortaliteit. Bovendien toonde de groep met hoge spermidine-inname in vergelijking met het onderste derde deel een aanzienlijk verlaagd sterfterisico. Deze vermindering kwam overeen met een leeftijdsreductie van maar liefst 5,7 jaar. Bijna te mooi om waar te zijn.
Spermidine capsules hooggedoseerd uit soja-extract en chlorella-algenpoeder.
Discussie en conclusie
Op naar Bruneck! – zou menig overgemotiveerde Longevity -fan voortijdig voorstellen.Maar de revolutionaire resultaten zijn niet locatiegebonden, maar hoogstwaarschijnlijk op ieder van ons toepasbaar. Want wie veel Spermidin via de voeding binnenkrijgt, verlengt daarmee mogelijk zijn gezonde levensduur.
Samenvattend levert deze studie het eerste bewijs voor een verband tussen een Spermidin-rijke voeding en een verhoogde overleving bij mensen. De huidige epidemiologische gegevens zijn in overeenstemming met experimentele vooronderzoeken die wijzen op levensduur- en gezondheidsbevorderende effecten van Spermidin in diermodellen en menselijke cellen. Als definitief bewijs zijn er nog interventiestudies nodig, waarvan sommige al zijn gestart. We kijken uit naar meer interessante nieuws!
De studie verscheen online in juli 2018 in het wetenschappelijke tijdschrift American Journal of Clinical Nutrition (AJCN).
