Resweratrol jest polifenolem z grupy związków roślinnych. Ogólnie rzecz biorąc, związki roślinne to hormony roślinne lub substancje barwiące, zapachowe, aromatyczne lub obronne, które zapewniają przetrwanie ich producentów. Polifenole wykazały w badaniach właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne. Resweratrol jest w badaniach Davida Sinclaira również omawiany jako cząsteczka długowieczności (longevity molecule).
Trans-Resweratrol – bioaktywny bliźniak
Resweratrol może występować w dwóch formach strukturalnych (izomerach): Trans-Resweratrol i Cis-Resweratrol. Obie formy różnią się tylko niewielką chemiczną subtelnością w budowie molekularnej, która jednak ma znaczące konsekwencje. W badaniach Trans-Resweratrol okazał się stabilniejszy i lepiej bioaktywny niż Cis-Resweratrol. Oznacza to, że ta forma może być efektywniej wchłaniana przez organizm.

Wysokie spożycie wina i tłustych potraw jest powszechne we Francji - jak to się łączy?
Resweratrol i francuskie paradoks
Francuzi są znani z wysokiego spożycia wina, tłustej kuchni, a jednocześnie z relatywnie niskiego wskaźnika chorób sercowo-naczyniowych - mimo diety z wyższym udziałem nasyconych kwasów tłuszczowych. Zjawisko to w nauce określane jest jako „francuskie paradoks”. Jako możliwe wyjaśnienie badacze dyskutują między innymi o wysokiej zawartości polifenoli wybranych francuskich win czerwonych. Szczególnie Pinot Noir charakteryzuje się ze względu na swoje małe winogrona i korzystne warunki klimatyczne stosunkowo wysokimi stężeniami, wynoszącymi do 2,78 mg resweratrolu na 100 ml.
Stres oksydacyjny jako przeszkoda
Codziennie nasz organizm jest narażony na „stres oksydacyjny”.Rozumie się przez to nierównowagę między wytwarzaniem wolnych rodników a antyoksydacyjnymi mechanizmami ochronnymi organizmu. Wolne rodniki są ze względu na swoje właściwości chemiczne wysoce reaktywne i łatwo tworzą wiązania z innymi cząsteczkami – niezależnie od tego, czy te znajdują się już w związku chemicznym, czy nie. W ten sposób mogą uszkadzać struktury komórkowe, takie jak błona komórkowa, białka, a nawet DNA, plan budowy naszego ciała.
Rodniki tlenowe nie są jednak z definicji destrukcyjne. W normalnej ilości pomagają w obronie przed patogenami, takimi jak bakterie czy wirusy. W zdrowym organizmie panuje więc równowaga między korzyściami a możliwymi szkodliwymi efektami wolnych rodników.
Jeśli ta równowaga zostanie zakłócona i w krótkim czasie powstanie zbyt wiele rodników tlenowych, organizm dysponuje różnymi mechanizmami radzenia sobie.Oprócz klasycznych mechanizmów naprawczych komórki, do tego zaliczają się również naturalne systemy ochrony antyoksydacyjnej organizmu. Resweratrol jest badany w tym kontekście ze względu na swoje właściwości antyoksydacyjne.
Bezpośredni efekt antyoksydacyjny – Czym jest antyoksydant?
Antyoksydant to przede wszystkim „anti” – czyli negatywnie nastawiony wobec kogoś lub czegoś. Wobec kogo, zdradza nam drugi składnik słowa „-oksydans”. Oznacza on rodniki tlenowe. Nasz organizm dysponuje antyoksydantami, które mogą wiązać te rodniki i w ten sposób je neutralizować. Resweratrol jest również badany w tym kontekście ze względu na swoje właściwości antyoksydacyjne. Oprócz tego istnieją klasyczne antyoksydanty, do których należą między innymi witamina A, witamina C oraz witamina E oraz beta-karoten i selen .
Pośredni efekt antyoksydacyjny
Oprócz bezpośredniej interakcji z rodnikami tlenowymi omawiany jest również pośredni mechanizm antyoksydacyjny. Jest on związany z aktywacją czynnika transkrypcyjnego Nrf2. Czynniki transkrypcyjne kontrolują, mówiąc w uproszczeniu, które geny są odczytywane przez komórkę. W ten sposób Nrf2 wpływa na procesy związane z komórkową odpowiedzią na stres oksydacyjny i procesy zapalne. W ten sposób czynnik transkrypcyjny odgrywa ważną rolę w regulacji różnych mechanizmów ochronnych komórki.

Występowanie resweratrolu
Resweratrol występuje naturalnie w jagodach, orzechach i ciemnej czekoladzie. Szczególnie wysokie stężenia znajdują się jednak w skórkach winogron.Podczas produkcji wina winogrona są przechowywane w beczce przez długi czas z skórką i pestkami. Im dłużej sok ma kontakt z skórką i pestkami winogron podczas fermentacji, tym wyższa jest na końcu ilość resweratrolu. Dlatego zawartość resweratrolu w winie jest znacznie wyższa niż w soku winogronowym. Ważną rolę odgrywa również wielkość winogrona, a tym samym stosunek między udziałem skórki a miąższem. Dodatkowo zawartość resweratrolu jest wpływana przez klimat i środowisko w regionie uprawy: ponieważ rośliny w wilgotnym obszarze są zazwyczaj częściej atakowane przez pasożyty i grzyby, ich zawartość resweratrolu jest wyższa. Uproszczając, można powiedzieć: im silniejszy stres środowiskowy roślina doświadcza, tym więcej resweratrolu może wytworzyć.
Resweratrol w nauce i badaniach
W ludzkim ciele cząsteczka jest badana pod kątem różnych funkcji i efektów. W centrum badań znajdują się zarówno bezpośrednie właściwości antyoksydacyjne, jak i interakcje z pośrednimi szlakami sygnałowymi antyoksydacyjnymi.
Oprócz możliwego działania ochronnego w kontekście chorób sercowo-naczyniowych i neurologicznych, takich jak Alzheimer, opisano również potencjalny efekt przeciwnowotworowy. W badaniach klinicznych zaobserwowano również zmiany ciśnienia skurczowego u pacjentów z nadciśnieniem oraz poziomu glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą mellitus.
Dodatkowo badania in vitro wykazały, że resweratrol aktywuje sirtuiny – które już poznaliśmy w kontekście nikotynoamidoadeninodwunukleotydu (NAD) . W niektórych organizmach modelowych ta aktywacja została powiązana z wydłużoną długością życia. Lista obszarów badawczych związanych z resweratrolem jest stale rozszerzana.
Jednak badania również donoszą o negatywnych efektach suplementacji tego molekuły. Wynika to z tzw. „hormezy”. Efekt ten jest znany od czasów Paracelsusa i często opisywany jest zdaniem „Dawka czyni truciznę”. Tylko bardzo wysoka dawka resweratrolu prowadzi do tych negatywnych skutków. Gdzie jednak leży granica? W badaniach na ludziach badano na przykład dawki do 450 mg dziennie przy wadze 60 kg.Przeliczając na bogaty w resweratrol Pinot Noir, odpowiada to około 22 butelkom. Dzięki badaniom naukowcy już zdołali wyizolować cząsteczkę i teraz możemy spożywać jej czystą formę.
Jak mogę przyjmować resweratrol?
Cząsteczka nie jest rozpuszczalna w wodzie, lecz w tłuszczach. Dlatego dodawanie proszku do szklanki wody i picie go jest mniej sensowne. Często resweratrol przyjmuje się razem z posiłkiem zawierającym tłuszcze, na przykład z jogurtem lub łyżką oleju. Smak jest lekko kwaśny, ale nie nieprzyjemny. Delikatny proszek ma żółtawy odcień, a zapach jagód i winogron podkreśla jego naturalne pochodzenie.
Optymalny czas przyjmowania nie został dotąd jednoznacznie określony. Wiele osób preferuje przyjmowanie go rano.Ze względu na rozpuszczalność w tłuszczach, resweratrol często przyjmuje się razem z posiłkiem.

Biodostępność proszku resweratrolowego można znacznie zwiększyć, mieszając proszek z łyżką oleju.
Co należy wziąć pod uwagę przy produkcji resweratrolu
Szczególnie bogaty w resweratrol jest rdestowiec japoński (Fallopia japonica, syn. Polygonum japonica), który często służy jako surowiec do produkcji resweratrolu. Ekstrakcja cząsteczki z rośliny jest stosunkowo prosta i niedroga. W związku z tym wielu producentów korzysta z tej metody.
W zależności od procesu produkcji i suszenia mogą jednak powstawać niepożądane substancje towarzyszące.Do tych substancji należą między innymi wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (PAK), które mogą być wykrywane w produkcie końcowym przy niewystarczającej kontroli procesu. Dlatego staranny dobór surowców oraz regularne kontrole jakości odgrywają ważną rolę.
Jako alternatywa ugruntowała się biotechnologiczna produkcja za pomocą fermentacji drożdżowej. Większość enzymów potrzebnych do produkcji resweratrolu jest już obecna w drożdżach. Resweratrol uzyskany w ten sposób charakteryzuje się wysokim stopniem czystości i może być produkowany bez ekstrakcji roślinnej.
Resweratrol: Najważniejsze w skrócie
Resweratrol należy do najlepiej zbadanych polifenoli i od lat znajduje się w centrum badań nad starzeniem się i metabolizmem.Szczególnie jego właściwości antyoksydacyjne oraz interakcja z różnymi szlakami sygnalizacyjnymi komórek sprawiają, że cząsteczka ta jest naukowo interesująca. Chociaż wiele odkryć opiera się dotychczas na badaniach komórkowych, zwierzęcych i pierwszych badaniach na ludziach, badania ciągle rosną. Ciekawe będzie obserwowanie, jaką rolę resweratrol odegra w przyszłości w badaniach nad prewencją i długowiecznością.
Uwaga: Resweratrol bywa czasami błędnie pisany jako „Resveratol” lub „Reservatrol”. W każdym przypadku chodzi o tę samą substancję – naturalny polifenol resweratrol.
