Direkt zum Inhalt
MOLEQLAR MOLEQLAR
Czym jest apigenina?

Czym jest apigenina?

Apigenina należy do rodziny flawonoidów i występuje naturalnie w roślinach, takich jak pietruszka i rumianek. Znajduje się również w tymianku, wiśniach, herbacie, oliwkach i brokułach.

Cząsteczka ta należy do grupy obiecujących wtórnych metabolitów roślinnych, które są obecnie intensywnie badane pod kątem ich korzystnych efektów zdrowotnych. Należy do nich również David Sinclair szeroko badany resweratrol. W badaniach wykazano, że apigenina może pozytywnie wpływać na różne procesy molekularne. Jak dokładnie, dowiesz się tutaj.

Rodzina flawonoidów – co się za tym kryje?

Flawonoidy to duża grupa cząsteczek, które zaliczane są do wtórnych metabolitów roślinnych . Apigenina również należy do tej klasy substancji.W naturze odpowiadają za ochronę UV, kolorystykę i obronę przed szkodnikami.

W ostatnich dziesięcioleciach nauka coraz bardziej odkrywała korzyści płynące z diety bogatej w rośliny i białka dla naszego zdrowia. Jednym z głównych czynników są związki roślinne, które przynoszą naszemu ciału liczne korzyści. Chcemy teraz przyjrzeć się temu bliżej. Co powoduje apigenina w organizmie i dlaczego obecnie prowadzone są niektóre badania kliniczne z tym molekułem?

Falvonoidreiche Lebensmittel

Związki roślinne, takie jak flawonoidy, ukrywają się w wielu znanych gatunkach owoców i warzyw.

Apigenina: Możliwe działanie w organizmie i wpływ na NAD i CD38

Metabolizm NAD jest jednym z najważniejszych w nowoczesnych badaniach nad starzeniem się.Krótko mówiąc, koenzym NAD bierze udział w wielu procesach metabolicznych, zwłaszcza w produkcji energii w mitochondriach. W miarę starzenia się wartości NAD maleją na różne sposoby – a co za tym idzie, również poziom energii.

Punktem wyjścia do wyższych poziomów NAD jest enzym CD38. Nie chodzi tutaj o 38. płytę kompaktową naszego ciała, lecz skrót oznacza „cluster of differentiation”. Te cechy powierzchniowe (CD) są z jednej strony wykorzystywane przez nasze komórki jako cecha rozpoznawcza , a jednocześnie mogą umożliwiać reakcje biochemiczne w naszym ciele.

CD38 bierze udział w rozkładzie NAD, a jego aktywność wydaje się wzrastać z wiekiem. Hipoteza badaczy jest taka, że przez nasilającą się w starości cichą zapalność, „Inflammaging”, aktywność CD38 jest zwiększana. (R) Apigenina ma tutaj pomóc,  hamując CD38. W badaniu z udziałem myszy, którym podano cząsteczkę, ich poziomy NAD były znacznie wyższe niż w grupie kontrolnej. Jednocześnie Apigenina aktywowała Sirt3, przedstawiciela genów długowieczności. (R)

Metabolizm NAD jest złożony i nie zawsze łatwy do zrozumienia. Wyższe poziomy NAD były jednak w kilku badaniach powiązane z lepszym zdrowiem.  

W badaniach analizowane są różne punkty interwencji w metabolizm NAD. Należą do nich między innymi suplementacja prekursorami, aktywacja enzymów oraz hamowanie rozkładu NAD.

NAD-TestPrzed suplementacją może być sensowne określenie poziomu NAD (z.B za pomocą testu NAD), aby uwzględnić indywidualne wartości wyjściowe.

Badania nad Apigeniną: Co mówi badanie?

Apigenina wzbudziła zainteresowanie badaczy ze względu na swoje różnorodne działanie. Obecnie Apigenina jest testowana w różnych badaniach klinicznych na ludziach. Niektóre z nich to:

  • Badania nad Alzheimerem : W tym badaniu uczestnicy przyjmują Apigeninę 2 razy dziennie przez 24 miesiące
  • Bezsenność (Insomnia): Aby zbadać, jak Apigenina może być związana z jakością snu, testowana jest dawka 2,5 mg Apigeniny
  • Choroba zwyrodnieniowa stawów kolanowych: W badaniach obserwuje się, w jakim stopniu Apigenina może odgrywać rolę w procesach stawowych. Przy regularnym przyjmowaniu Apigeniny może być możliwe zmniejszenie zapotrzebowania na leki przeciwbólowe.
  • Zaburzenia lękowe i depresja: Badania z ekstraktem z rumianku zajmują się możliwymi powiązaniami między apigeniną a samopoczuciem psychicznym. Pozytywne efekty zaobserwowano zarówno w odniesieniu do objawów lękowych, jak i depresyjnych. 

Te przykłady pokazują, że apigenina jest badana w różnych dziedzinach nauki. Aby lepiej zrozumieć leżące u podstaw mechanizmy, warto przyjrzeć się procesom molekularnym, które mogą odgrywać rolę w tym kontekście.

schlafende Person

Oprócz znanych mikroskładników odżywczych, apigenina jest również naukowo badana w kontekście procesów snu.

Jakie procesy wpływa Apigenina?

IL-6, COX-2, NrF2? Nie martw się, te wszystkie skróty dotyczące szlaków metabolicznych mogą na pierwszy rzut oka wydawać się skomplikowane, ale głębszy wgląd w biochemię jest tego wart. Dzięki temu lepiej zrozumiemy, gdzie Apigenina może pomóc – a gdzie nie.

IL-6: Związek z wartościami zapalnymi

W kilku badaniach zaobserwowano, że Apigenina może łagodzić stany zapalne. Dzieje się to poprzez różne szlaki sygnałowe, w których między innymi odgrywa rolę interleukina-6. IL-6 jest substancją sygnalizacyjną, którą nasze komórki odpornościowe wykorzystują do komunikacji ze sobą. Zbyt wysokie, przewlekłe wartości IL-6 mogą być jedną z przyczyn występującego w starości „Inflammaging”.Innym punktem podejścia, który jest dyskutowany w badaniach, jest szlak sygnałowy wokół NF-κB (nuklearny czynnik ‚kappa-light-chain-enhancer‘ aktywowanych komórek B), który również bierze udział w reakcji immunologicznej.

Przy okazji: Nasz naturalny hormon Cortisol może wiązać się z NF-κB, a tym samym zapobiegać nadmiernej reakcji immunologicznej.

COX-2: Rola w bólu i stanach zapalnych

W badaniach analizuje się, w jakim stopniu apigenina może odgrywać rolę w procesach stawowych, takich jak w przypadku artrozy kolana. Obserwowano między innymi, że parametry takie jak zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe mogą się zmieniać.

Jednym z możliwych wyjaśnień, które jest dyskutowane w badaniach, jest związek z enzymem COX-2 (cyklooksygenaza-2). Enzym ten bierze udział w produkcji mediatorów zapalnych.Z tego powodu opracowano również specyficzne leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które celują w ten mechanizm.

Apigenina wykazuje w porównaniu do tych leków znacznie mniejsze efekty i nie stanowi zamiennika dla leczenia medycznego. Przy przyjmowaniu leków przeciwbólowych zawsze powinieneś skonsultować się ze swoim lekarzem lub lekarką.

schmerzendes Knie

Obok glukozaminy jako składnika metabolizmu chrząstki, apigenina jest również badana naukowo w kontekście procesów stawowych, takich jak artroza.

Nrf2: Ochrona komórek i stres oksydacyjny

Nrf2 (ang. Nuclear factor erythroid 2-related factor 2) jest ważnym czynnikiem transkrypcyjnym, który reguluje geny zaangażowane w procesy takie jak odpowiedź komórkowa na stres.W badaniach analizuje się również, w jakim stopniu apigenina może być związana z tym szlakiem sygnałowym.

Szlak sygnałowy Nrf2 jest intensywnie badany i znajduje się w centrum zainteresowania badań naukowych związanych z stresem oksydacyjnym. Stres oksydacyjny powstaje w wyniku działania wolnych rodników i jest związany z różnymi procesami komórkowymi. Ponadto Nrf2 odgrywa rolę w regulacji mechanizmów zaangażowanych w przetwarzanie substancji obcych dla organizmu.

W badaniach analizuje się, jaką rolę apigenina może odgrywać w tym kontekście. Zauważono między innymi, że apigenina w modelach komórkowych i zwierzęcych jest związana ze zmianami związanymi ze stresem oksydacyjnym. (R)

Czy wiedziałeś? Dwie inne substancje, które są badane w kontekście szlaku sygnałowego Nrf2, pochodzą również z królestwa roślin: Resweratrol z winogron i Sulforafan z brokułów.

Ten ostatni musi być wchłaniany przez pośredni krok z brokułów. Naturalnie sulforafan występuje w postaci glukorafaniny. Dopiero po przekształceniu glukorafaniny przez enzym myrozynazę powstaje sulforafan. Z kapsułkami sulforafanu od MOLEQLAR zawierasz bezpośrednio obie cząsteczki w jednej kapsułce! Dzięki temu zwiększa się biodostępność sulforafanu.

Apigenina i układ odpornościowy: możliwe powiązania

Apigenina jest badana w kontekście procesów zapalnych i układu odpornościowego. W tym przypadku w centrum uwagi znajdują się różne możliwe mechanizmy działania.

Po pierwsze, w badaniach analizuje się, w jakim stopniu apigenina może wchodzić w interakcje z procesami wirusowymi. Wstępne wyniki z badań przedklinicznych sugerują, że apigenina może być związana z określonymi mechanizmami wirusów. (R)

W przeglądzie (R) podsumowano również różne badania dotyczące wpływu apigeniny na mikrobiom . Dyskutowane są między innymi możliwe powiązania z procesami mikrobiologicznymi. W jakim stopniu apigenina odgrywa tutaj rolę, jest obecnie przedmiotem dalszych badań.

Mikrobiom

Nasz mikrobiom to oszałamiająca zbiorowisko miliardów różnych bakterii. Apigenina wydaje się również mieć w tym swój udział.

Apigenina i sen: Jaką rolę odgrywa to flawonoid?

Herbata rumiankowa wieczorem ma ułatwić zasypianie.Ale dlaczego tak jest?

Odpowiedź jest między innymi poszukiwana w cząsteczce apigeniny. Jest ona zawarta w rumianku i jest związana z efektami relaksacyjnymi w badaniach.

Apigenina może przekraczać barierę krew-mózg i jest badana w kontekście receptorów GABA w badaniach. Należą one do hamujących szlaków sygnalizacyjnych w mózgu i biorą udział w regulacji procesów neuronowych. W tym kontekście bada się również, w jakim stopniu apigenina może odgrywać rolę w takich tematach jak sen czy dobrostan psychiczny.

Podsumowanie: Apigenina w przeglądzie

Apigenina to fascynująca cząsteczka, która jest obecnie intensywnie badana. Szczególnie w kontekście jej możliwego wpływu na różne procesy biologiczne znajduje się w centrum licznych badań naukowych.Również w kwestii tolerancji dostępne są pierwsze informacje, chociaż dane wciąż są przedmiotem badań. Ogólnie rzecz biorąc, apigenina jest coraz częściej omawiana w kontekście zdrowego starzenia się.

Podstawowe procesy molekularne są obecnie dalej badane, a ciekawie będzie obserwować, jaką rolę apigenina odegra w przyszłości w badaniach.

Ponadto apigenina jest badana w różnych dziedzinach badawczych, w tym procesach metabolicznych, regulacji hormonalnej i zagadnieniach neurobiologicznych. Pierwsze badania dostarczają wskazówek dotyczących możliwych powiązań, których znaczenie jednak nie zostało jeszcze ostatecznie wyjaśnione. Dalsze badania pokażą, jakie wnioski można z tego wyciągnąć.

Quellen
  • Crimmins, E. M. (2015). Lifespan and healthspan: Past, present, and promise. The Gerontologist, 55(6), 901–911.
  • Garmany, A., Yamada, S., & Terzic, A. (2021). Longevity leap: Mind the healthspan gap. npj Regenerative Medicine, 6, Article 57.
  • Jagger, C., et al. (2008). Inequalities in healthy life years in the 25 countries of the European Union in 2005: A cross-national meta-regression analysis. The Lancet, 372, 2124–2131.
  • Kaeberlein, M. (2018). How healthy is the healthspan concept? GeroScience, 40(4), 361–364.
  • Partridge, L., Deelen, J., & Slagboom, P. E. (2018). Facing up to the global challenges of ageing. Nature, 561, 45–56.
  • Radtke, R. (2023). Lebenserwartung in Deutschland nach Geschlecht bis 2021. In Statista – Gesundheit.
  • Scott, A. J., Ellison, M., & Sinclair, D. A. (2021). The economic value of targeting aging. Nature Aging, 1, 616–623.
  • Stibich, M. (2021, October 15). How you can increase your longevity. Verywell Health.
  • World Health Organization. (2020). World health statistics. World Health Organization

Grafiken: Die Bilder wurden unter der Lizenz von Canva erworben

Inhaltsverzeichnis

    Warenkorb 0

    Dein Warenkorb ist leer

    Beginn mit dem Einkauf