Magnesiumoxide is een veelvoorkomende magnesiumverbinding die in verschillende gebieden wordt gebruikt. Magnesium behoort tot de essentiële mineralen en draagt onder andere bij aan een normale energiehuishouding en de functie van spieren en het zenuwstelsel.
Omdat magnesium in de natuur meestal in gebonden vorm voorkomt, zijn er ook verschillende verbindingen in voedingssupplementen – zoals magnesiumbisglycinaat of magnesiummalaat. Maar waarin verschillen deze vormen en wanneer wordt magnesiumoxide gebruikt?
Basisinformatie vind je in het artikel „Wat is magnesium? “. In dit artikel leer je alles wat belangrijk is over de eigenschappen, toepassingen en bijzonderheden van magnesiumoxide.
Wat is magnesiumoxide?
Magnesiumoxide (MgO) is een anorganische verbinding van magnesium en zuurstof, die ook wel als magnesia bekend staat.Vanwege zijn eigenschappen wordt magnesiumoxide in de industrie, voedselverwerking en als voedingssupplement gebruikt.
Het is een wit hygroscopisch poeder met een hoge smelttemperatuur van ongeveer 2.800 °C. In de chemische industrie wordt het geproduceerd door het verbranden van magnesiumcarbonaat of magnesiumhydroxide, wat leidt tot puur MgO.
Onder de benaming E 530 wordt magnesiumoxide in de voedselindustrie gebruikt als zuurgeregulator en als scheidingsmiddel . De reden hiervoor zijn zijn chemische eigenschappen:
Magnesiumoxide als zuurgeregulator
Als zuurgeregulator helpt magnesiumoxide om de pH-waarde van voedingsmiddelen te controleren. Het reageert met zuren en neutraliseert ze, wat leidt tot stabilisatie van de pH-waarde in een optimaal bereik. Dit is belangrijk voor het behoud van de smaakkwaliteit, de kleur en de textuur van voedingsmiddelen, evenals voor het verlengen van de houdbaarheid. Door de zuurgraad te reguleren, kunnen fabrikanten ervoor zorgen dat hun producten de gewenste smaak en kwaliteit gedurende langere tijd behouden. Dit is vooral belangrijk in producten die de neiging hebben om te verzuren of waarbij de zuurgraad de algehele kwaliteit van het voedsel kan beïnvloeden.
Magnesiumoxide als antiklontermiddel
Magnesiumoxide wordt ook gebruikt als antiklontermiddel om te voorkomen dat poederachtige of korrelige voedingsmiddelen samenklonteren. Het werkt door vocht te absorberen en zo de vorming van klonten te voorkomen. Deze eigenschap maakt het bijzonder nuttig in producten zoals bakpoeder, zout, suiker, melkpoeder en specerijen, waar het helpt om de producten vrij vloeiend te houden en gemakkelijk te doseren.Magnesiumoxide als scheidingmiddel verbetert de hanteerbaarheid en de kwaliteit van voedingsmiddelen door de consistentie van de producten te behouden en hun verwerking en verpakking te vergemakkelijken.
Natuurlijke aanwezigheid
In de natuur komt magnesiumoxide voor in de vorm van het mineraal Periklas. Het is een bestanddeel van de aardmantel en komt voor in metamorfe gesteenten. Vanwege zijn stabiliteit vormt MgO een essentieel onderdeel in de samenstelling van magnesiumrijke gesteentevormende mineralen.
Absorptie en Bio-beschikbaarheid van magnesiumoxide
De bio-beschikbaarheid van magnesiumoxide is in vergelijking met andere magnesiumverbindingen zoals magnesiumcitraat lager. Dit betekent dat het lichaam magnesium uit magnesiumoxide minder efficiënt kan opnemen.
Toch wordt magnesiumoxide vaak gebruikt, omdat het een hoog magnesiumgehalte bevat.Bij de keuze van een voedingssupplement moet rekening worden gehouden met de verschillende opneembaarheid van de respectieve magnesiumverbinding.
Magnesiumoxide: Toepassing als voedingssupplement
Als voedingssupplement kan magnesiumoxide in verschillende contexten worden toegepast. In dit artikel laten we je de stand van zaken in de studies zien en verduidelijken we voor welke doeleinden magnesiumoxide geschikt is. Voor een dieper inzicht in de functies van magnesium in het lichaam kun je ons "Wat is magnesium?" artikel lezen.
Helpt magnesiumoxide tegen constipatie?
Magnesiumoxide wordt vaak in verband met constipatie gebruikt en is bekend om zijn osmotische eigenschappen. De werking is gebaseerd op het vermogen om water in de darmen te binden, wat leidt tot een verhoging van het watergehalte in de ontlasting.Dit proces vergemakkelijkt de darmbewegingen op verschillende manieren:
- Waterbinding: Magnesiumoxide trekt water uit het omliggende weefsel in de darm. Dit verhoogt het volume van de darminhoud en stimuleert de darmwanden, wat leidt tot een natuurlijke stimulatie van de darmactiviteit.
- Verzachting van de ontlasting: Door de verhoging van het watergehalte in de ontlasting wordt deze zachter en dus gemakkelijker te passeren. Een zachtere ontlasting kan de symptomen van constipatie verlichten en de uitscheiding vergemakkelijken.
- Stimulatie van de darmmotiliteit: De door het extra water vergrote darminhoud rekent de darmwanden uit en stimuleert daardoor de peristaltiek, dat zijn de golfachtige bewegingen van de darm die de ontlasting door het spijsverteringskanaal bewegen.
Magnesiumoxide wordt in dit verband vaak in verschillende doseringen gebruikt, omdat de osmotische effecten dosisafhankelijk kunnen zijn. De werking kan individueel variëren en wordt vaak beschreven in het bereik van enkele uren tot een dag.
Helpt magnesiumoxide tegen brandend maagzuur?
Magnesiumoxide wordt vaak in verband met brandend maagzuur gebruikt en staat bekend om zijn zuurneutraliserende eigenschappen. In de maag reageert het met overtollig zuur en kan het zo helpen om typische klachten te verminderen. Brandend maagzuur ontstaat wanneer maagsap in de slokdarm komt en daar een branderigheid achter het borstbeen veroorzaakt.
Wat er in het lichaam gebeurt, is goed te volgen:
Neutralisatie van maagsap
- Magnesiumoxide reageert met zoutzuur (HCl) in de maag, om magnesiumchloride (MgCl2) en water (H2O) te vormen. Deze reactie vermindert de zuurgraad in de maag en verhoogt de pH-waarde, waardoor de branderigheid en irritatie die door het zuur worden veroorzaakt, verminderd worden.
Snelle werking
- Door deze directe chemische reactie wordt magnesiumoxide vaak als snel reagerend beschreven. Na inname kan het relatief snel interageren met het aanwezige maagsap.
Plaatsing in vergelijking met andere antacida
- In vergelijking met andere zuurneutraliserende stoffen levert magnesiumoxide bovendien magnesium.Tegelijkertijd moet de toepassing - vooral bij hogere of langdurige dosering - worden bekeken in het licht van de totale magnesiuminname. Een overdosis magnesium kan leiden tot ongewenste effecten
Wist je dat?
Protonpompremmers (PPI's) zijn de eerste keuze bij de refluxziekte, dus bij brandend maagzuur. Ze remmen de cellen in de maag die verantwoordelijk zijn voor de zuurproductie. In enkele studies is aangetoond dat mensen met PPI's vaker lagere magnesiumspiegels hebben. Het exacte mechanisme is echter nog niet begrepen, aangezien deze patiënten ook weinig magnesium via de nieren uitscheiden.
Magnesiumoxide en migraine
Enkele studies onderzoeken de relatie tussen magnesium en migraine. Daarbij wordt besproken of suppletie met magnesiumoxide invloed kan hebben op het verloop van migraine.Magnesium speelt onder andere een rol bij de regulatie van neurotransmitters en de vaatfunctie, wat in dit verband relevant kan zijn.
In een studie werd magnesiumoxide vergeleken met het medicijn valproaat. Hierbij kregen 63 personen gedurende een periode van 8 weken dagelijks 500 mg magnesiumoxide. De resultaten toonden vergelijkbare ontwikkelingen binnen de onderzochte parameters, waarbij verder onderzoek nodig is om deze waarnemingen te duiden.
Naast magnesiumoxide wordt ook magnesiumcitraat in het onderzoek in verband met migraine besproken.
Magnesiumoxide vs. magnesiumcitraat
Terwijl magnesiumoxide een lagere biologische beschikbaarheid heeft, is het in de productie kosteneffectiever dan magnesiumcitraat. Magnesiumcitraat biedt een hogere biologische beschikbaarheid en wordt daarom vaak gebruikt wanneer een snelle beschikbaarheid van magnesium gewenst is.Bovendien wordt magnesiumcitraat in verband met nierstenen besproken.
Bijwerkingen van magnesiumoxide
Het innemen van magnesiumoxide kan bijwerkingen veroorzaken zoals maag-darmklachten, misselijkheid en diarree. Deze effecten komen vooral bij hogere doseringen vaker voor.
Overdosering van magnesiumoxide
Een hoge overdosering van magnesiumoxide kan leiden tot hypermagnesiëmie, vooral bij personen met een verminderde nierfunctie. Mogelijke symptomen zijn onder andere een bloeddrukdaling, ademhalingsproblemen en hartritmestoornissen.
Conclusie: Wanneer is magnesiumoxide zinvol?
Magnesiumoxide is een veelgebruikte magnesiumverbinding en vormt een bron van magnesium. Ondanks de lagere biologische beschikbaarheid in vergelijking met andere verbindingen zoals magnesiumcitraat, wordt het in verschillende toepassingsgebieden gebruikt.
In het bijzonder in verband met spijsvertering en door zuur veroorzaakte klachten wordt magnesiumoxide vaak besproken. Bij de keuze van een magnesiumsupplement moeten individuele factoren zoals bio-beschikbaarheid, mogelijke bijwerkingen en de persoonlijke verdraagzaamheid in overweging worden genomen.
