Fisetine

Fisetin is een flavonoïde, een subgroep van de secundaire plantenstoffen. Het is te vinden in verschillende soorten fruit en groenten, maar ook in wijn en chocolade. We laten je in dit artikel het spannende onderzoek en de achtergronden van het molecuul zien. We leggen je uit z.B. waarom Fisetin in het onderzoek wordt bestudeerd in verband met zogenaamde “zombiecellen”.

Welke werking heeft Fisetin?

Fisetin heeft vanwege zijn moleculaire structuur de mogelijkheid om vrije radicalen te neutraliseren. Net als andere secundaire plantenstoffen wordt het daarom gerekend tot de antioxidant werkende flavonoïden. Preklinische onderzoeken wijzen bovendien uit dat Fisetin mogelijk kan interageren met de glutathionstofwisseling. Glutathion behoort tot de belangrijkste lichaamseigen antioxidatieve systemen.

Naast zijn antioxidatieve eigenschappen wordt Fisetin ook onderzocht in verband met ontstekingsrelevante signaalwegen. In celstudies observeerden onderzoekers herhaaldelijk interacties met verschillende ontstekingsmarkers en cellulaire signaalwegen.

Welke voedingsmiddelen bevatten Fisetin?

Fisetin komt van nature voor in een verscheidenheid aan voedingsmiddelen. In grotere hoeveelheden is de stof te vinden in aardbeien, wat deze vrucht tot een van de beste natuurlijke bronnen voor dit flavonoïde maakt. Daarnaast is Fisetin aanwezig in andere vruchten zoals appels en mango's evenals in groenten zoals tomaten, uien en komkommers.

Het is ook in beheersbare hoeveelheden te vinden in noten en zaden evenals in wijn en donkere chocolade. Sommige specerijen, waaronder kurkuma en gember, bevatten ook Fisetin.

Omdat het Fisetin-gehalte in voedingsmiddelen varieert, is het belangrijk om een verscheidenheid aan voedingsmiddelen te consumeren om ervoor te zorgen dat je een voldoende hoeveelheid van deze nuttige flavonoïde binnenkrijgt. Het is ook vermeldenswaard dat Fisetin hittegevoelig is, waardoor rauwe of minimaal verwerkte voedingsmiddelen doorgaans een hoger gehalte aan deze voedingsstof hebben.

Hoeveel Fisetin zit er in voedingsmiddelen?

Afhankelijk van de database krijg je iets verschillende resultaten op deze vraag. Om je een beter overzicht te geven, hebben we enkele van de voedingsmiddelen met het hoogste Fisetin-gehalte samengevat. De basis voor de tabel is deze studie:

Fisetine, Quercetine en Luteoline in vergelijking

De drie moleculen, Fisetine, Quercetine en Luteoline behoren allemaal tot de secundaire plantenstoffen. Om je een beter overzicht te geven van in welke fruit- en groentesoorten welk molecuul aanwezig is, hebben we hier nog een tabel voor je gemaakt. De gegevens zijn afkomstig uit deze studie.

Huidig onderzoek naar Fisetin

Momenteel is het onderzoek naar Fisetin nog gebaseerd op dierstudies, maar de eerste studies bij mensen worden al uitgevoerd.Wij laten je zien in welke gebieden van de wetenschap Fisetin wordt onderzocht:

Fisetin en Alzheimer-onderzoek

De Alzheimer-ziekte is een ernstige en chronische aandoening van de hersenen, die wordt gekenmerkt door de afzetting van een stof die amyloïde-beta wordt genoemd en de overmatige fosforylering van eiwitten genaamd Tau in de hersenen . Deze ophoping leidt tot problemen met de hersenfunctie, met name met het geheugen en de waarneming.

In een studie met muizen onderzochten de onderzoekers de impact van Fisetin op de hersenen van muizen, met name in verband met Alzheimer. Ze gebruikten een model van de Alzheimer-ziekte, waarbij de muizen amyloïde-beta werd geïnjecteerd. Deze injectie leidde tot de bekende geheugen- en synapsproblemen, evenals ontstekingen in de hersenen en de degeneratie van neuronen.

De muizen werden vervolgens behandeld met Fisetin, dat in het lichaam (niet direct in de hersenen) werd geïnjecteerd. Deze behandeling begon een dag na de Amyloid-Beta-injectie en duurde twee weken. De onderzoekers konden waarnemen dat het molecuul de ophoping van Amyloid-Beta evenals de hyperfosforylering van Tau-eiwitten in de muizenhersenen aanzienlijk verminderde. Bovendien werd er een verbetering van de synaptische functie waargenomen, wat gepaard ging met een verbetering van de geheugenprestaties van de muizen.

Bovendien werden veranderingen in verschillende signaalwegen in de hersenen waargenomen, die in het diermodel verband hielden met de effecten van Amyloid-Beta.

Fisetin en ontstekingsremmende signaalwegen

Om erachter te komen welke eigenschappen Fisetin heeft, hebben de wetenschappers celcultuurstudies uitgevoerd.Dit zijn fundamentele onderzoeken om de biochemische samenhangen tussen de moleculen beter te begrijpen. Belangrijk daarbij is dat deze studies eerst alleen fundamenten vormen, hoe moleculen waarschijnlijk werken.

Wat hebben de onderzoekers in celkweekstudies over Fisetin waargenomen? De tot nu toe verkregen resultaten wijzen erop dat Fisetin met verschillende ontstekingsrelevante signaalwegen kan interageren. In celkweken zijn onder andere veranderingen bij pro-inflammatoire cytokinen en chemokinen waargenomen.

Bovendien onderzochten onderzoekers mogelijke interacties met enzymen zoals Cyclooxygenase-2 (COX-2) en Lipoxygenase (LOX), die verantwoordelijk zijn voor de productie van ontstekingsmediatoren.

Een ander onderzoeksgebied betreft de interactie van Fisetin met signaalwegen die betrokken zijn bij ontstekingsprocessen.In celculturen zijn onder andere interacties met NF-kB (nucleaire factor kappa B), MAP-kinasen en het PI3K/Akt-signaalpad waargenomen.

Ook interacties met ontstekingscellen zoals macrofagen en neutrofielen staan in de focus van het onderzoek. In celstudies werden daarbij veranderingen in verschillende ontstekingsrelevante boodschappers waargenomen, waaronder stikstofmonoxide (NO) en prostaglandinen.

Fisetin in het Longevity-onderzoek

In studies met muizen werd onderzocht hoe Fisetin verschillende verouderingsprocessen beïnvloedt. Daarbij observeerden onderzoekers onder andere veranderingen in de weefselhomeostase en een geringere mate van leeftijdsgebonden veranderingen.Bovendien werd in deze diermodellen een verlenging van de gemiddelde en maximale levensduur waargenomen

Bijzonder interessant: Zelfs wanneer het aan knaagdieren in het equivalent van 75 menselijke jaren werd toegediend, werd met Fisetin een verlengde levensduur van 10% waargenomen. Deze resultaten kunnen waarschijnlijk worden verklaard door de relatie tussen Fisetin en de Hallmarks of Aging. Niet alleen bij muizen konden de onderzoekers aantonen dat Fisetin levensverlengend werkt, maar ook bij vliegen en würmern.Als mogelijke mechanismen worden onder andere de activatie van Sirtuinen besproken. Deze familie van genen, ook wel bekend als de langlevende genen, staat centraal in het ouderdomsonderzoek. Andere moleculen die ook tot de Sirtuin-activatoren behoren, zijn z.B. de door David Sinclair onderzochte Resveratrol .

Om de moleculaire achtergronden beter te begrijpen, laten we je aan de hand van het voorbeeld van cellulaire senescentie zien hoe Fisetin de levensduur in dierproeven beïnvloedt.

Senescentie

Voordat we je de moleculaire achtergronden van Fisetin nader toelichten, leggen we eerst de termen senescentie en senolyse uit. Vereenvoudigd gezegd verwijst senescentie naar cellen die zich niet meer delen en in een soort tussenstadium blijven – niet echt dood, maar ook niet echt levend. Vandaar ook hun bijnaam: “Zombie cellen”.

Senescente cellen komen in elke levensfase voor en kunnen onder bepaalde omstandigheden zelfs belangrijke functies vervullen. Met de leeftijd verzamelen zich echter meer van deze "zombiecellen" en kan het lichaam ze niet meer zo efficiënt verwijderen. Een dergelijke ophoping wordt in verband gebracht met een verhoogde afgifte van verschillende boodschappers, die onder de term SASP (Senescence-Associated Secretory Phenotype) worden samengevat.

Bijzonder interessant: In dierstudies is waargenomen dat de verwijdering van senescente cellen kan samenhangen met een langere levensduur en een verbeterde gezondheid. Moleculen die specifiek gericht zijn op senescente cellen worden senolytica genoemd.

Senolytica en "zombiecellen"

De senolytische therapie, die gericht is op de selectieve verwijdering van senescente cellen, heeft de laatste jaren veel aandacht gekregen.Nog is veel daarvan theorie en pas op dieren getest.

Volgens dit paper is de senolytische potentie van Fisetin hoger dan die van vergelijkbare flavonoïden. Een studie observeerde dat Fisetin geassocieerd was met een lagere belasting door senescente cellen en met veranderingen in de gezondheids- en levensduur.

Een van de moleculaire mechanismen achter de verlenging van de levensduur in de dierexperimenten is vermoedelijk de door DAF-16 geïnduceerde stressrespons en de geïnduceerde autofagie. De veranderde autofagie is een van de Hallmarks of Aging en een omkering hiervan zou dus een van de moleculaire redenen voor de effecten van Fisetin in het onderzoek naar veroudering kunnen zijn.

Wist je? Onder autofagie verstaan we het vermogen van het lichaam om “oude cellen” uit te sorteren, zoals bijvoorbeeld gebeurt tijdens het vasten.

Quercesome (Quercetine Capsules) - 20-voudig verhoogde bio-beschikbaarheid in vergelijking met conventioneel quercetine-poeder. Dankzij fosfolipiden uit de zonnebloem en natuurlijk vitamine C.

Bijwerkingen van Fisetin

Fisetin wordt over het algemeen als goed verdraagzaam beschouwd. Zoals bij alle voedingssupplementen kunnen, vooral bij hogere doseringen, bijwerkingen optreden. Deze omvatten:

• Maag-darmklachten: Zoals bij veel voedingssupplementen kunnen, vooral bij hogere doseringen, klachten zoals misselijkheid, maagpijn of diarree optreden.
• Allergische reacties: Hoewel zeldzaam, is het mogelijk dat personen allergisch reageren op Fisetin.Symptomen van een allergische reactie kunnen huiduitslag, jeuk, ademhalingsproblemen en zwellingen in het gezicht of de hals omvatten.
• Interactie met medicijnen: Fisetin kan mogelijk interageren met bepaalde medicijnen, met name met die welke de bloedstolling beïnvloeden, zoals bloedverdunners (anticoagulantia). Dit kan het risico op bloedingen verhogen.

Conclusie

Fisetin behoort tot de meest interessante flavonoïden in het moderne onderzoek naar veroudering. Vooral de onderzoeken naar senescentie, senolytica en de Hallmarks of Aging hebben het molecuul in de schijnwerpers van veel onderzoekers geplaatst. Hoewel de meeste bevindingen tot nu toe afkomstig zijn uit cel- en dierstudies, bieden ze interessante inzichten in de biologische processen van veroudering. Het blijft spannend om te observeren welke rol Fisetin in de toekomst zal spelen in het verouderingsonderzoek.