Komórki komunikują się ze sobą w formie tzw. substancji sygnalizacyjnych. W mózgu mogą to być z.B. dopamina, GABA lub acetylocholina. Komórki immunologiczne używają innego języka i wysyłają interleukiny, takie jak IL-6. Wszystkie te przekaźniki gwarantują, że różne komórki w naszym ciele mogą współpracować. W miarę starzenia się komunikacja staje się jednak coraz trudniejsza i bardziej podatna na błędy. W tym artykule pokażemy ci na kilku przykładach, co się zmienia w naszym ciele, oraz damy kilka wskazówek z badań, jak można podejść do zmienionej komunikacji międzykomórkowej .
Co rozumiemy przez komunikację międzykomórkową?
Zanim zaczniemy temat, musimy najpierw wyjaśnić, jak komórki komunikują się ze sobą. To nie jest tak trywialne, jak mogłoby się wydawać.Odkrywa komórka immunologiczna na swojej patrolowej drodze przez nasze naczynia nagle intruza, wtedy może to zakomunikować tylko za pomocą specjalnych substancji sygnalizacyjnych.
Aby dać ci lepszy zrozumiały przykład, przyjrzyjmy się krótko, jak nasz organizm przynosi cukier do komórek. Gdy spożywamy pokarmy bogate w węglowodany, nasz poziom cukru we krwi wzrasta. Te cząsteczki cukru muszą dostać się do naszych komórek, z.B. w komórkach mięśniowych, aby mogły tam zostać przekształcone w energię w postaci ATP za pomocą mitochondriów .
Jednak cząsteczki glukozy, które pływają w naszej krwi, nie mogą samodzielnie dostać się do komórek mięśniowych. Muszą najpierw otworzyć im „drzwi”. To dzieje się za pomocą hormonu insuliny, który wiąże się z receptorem insuliny i w ten sposób otwiera drzwi dla cząsteczek glukozy.Tak po posiłku cukier może szybko zostać usunięty z krwi i dostarczony do miejsca działania. Jak widzisz, w języku komórek istnieją różne komponenty:
- Nadawca: W tym przypadku trzustka, która produkuje hormon insulinę i również uwalnia go do krwi
- „Język”: Wyobraź sobie, że każdy hormon (insulina, testosteron, kortyzol), każdy neuroprzekaźnik (dopamina, noradrenalina) i każdy mediator (interleukiny) stanowią własny język
- Odbiorca: Aby mówiony język był zrozumiany, komórki odbiorcze potrzebują receptorów.Bez tego komórka jest niewrażliwa na sygnały, więc nie „rozumie” języka
Insulinooporność – aspekt zmienionej komunikacji międzykomórkowej
Pozostańmy przy naszym przykładzie i przyjrzyjmy się, jak komunikacja zmieniała się na przestrzeni lat. Załóżmy, że regularnie jesz za dużo, a niestety twój stresujący tryb życia od lat nie pozwala ci naprawdę uprawiać sportu. Co może się teraz zdarzyć, to jeden z najczęstszych obrazów chorobowych w Niemczech. Twoje komórki stają się coraz bardziej insulinoodporne.
Aby pozostać w tym fikcyjnym przykładzie: Kiedyś wystarczało, że twoja trzustka uwolniła 10 jednostek insuliny do krwi po zjedzeniu talerza makaronu, dziś potrzebujesz 20 jednostek na tę samą ilość makaronu. Powód? Twoje receptory insulinowe stały się mniej wrażliwe na insulinę. Musisz teraz potrzebować więcej przekaźników, aby w ogóle zareagować.
Najgorsze w tym jest to, że na początku niczego nie zauważysz. Dopiero gdy twoja trzustka przekroczy swoje limity, a poziom cukru we krwi nadal nie spadnie, wtedy manifestuje się cukrzyca typu 2. Więcej na ten temat znajdziesz również w naszym artykule o oporności na insulinę.
Medycyna dysponuje całym arsenałem różnych leków w walce z cukrzycą. Nie trzeba jednak dopuszczać do takiej sytuacji!
Zmieniona komunikacja komórkowa – więcej niż tylko metabolizm cukru
W miarę starzenia się wiele procesów w organizmie ulega zmianie, nie tylko metabolizm cukru. Szczególnie istotne jest tzw. Inflammaging. Ta nowa forma słowa, która składa się z dwóch słów „inflammation” i „aging”, została zdefiniowana jako samodzielny Hallmark of Aging, ponieważ odgrywa kluczową rolę w procesie starzenia się.
Procesy zapalne są codziennością w naszym ciele. To, co postrzegamy jako gorączkę lub obrzęk w przypadku choroby, jest w rzeczywistości masową komunikacją między komórkami odpornościowymi. Może to również przebiegać znacznie „ciszej”. Na przykład tkanka tłuszczowa trzewna wydziela niektóre hormony i substancje zapalne, które są związane z różnymi chorobami związanymi z wiekiem. Ta niemal „cicha” zapalenie jest jednym z głównych aspektów, które najwyraźniej odpowiadają za niektóre choroby w starszym wieku.
Wiedziałeś? Jak już widziałeś, zdrowy metabolizm glukozy jest niezwykle ważny dla zdrowego starzenia się.W początkowym stadium insulinooporności, oprócz zmiany diety, sportu i postu , mogą pomóc ci także dwie inne substancje. Berberyna to naturalnie występująca substancja z berberysu, która działa w sposób podobny do leku przeciwcukrzycowego Metformina.
A inozytol, , który w badaniach klinicznych u kobiet z zespołem PCO mógł poprawić kontrolę poziomu cukru we krwi. Inozytol znajdziesz również w naszym innowacyjnie sformułowanym MoleQlar ONE lub jako czysty Myo-Inozytol w proszku.
Sirtuiny działają poprzez
Kiedy mowa o zapaleniu, nasza rodzina genów długowieczności również nie jest daleko od miejsca zdarzenia.Mowa oczywiście o sirtuinach, rodzinie genów składającej się z siedmiu członków (zobacz także Ścieżki długowieczności). Wiele badań wykazało, że SIRT1 między innymi może regulować w dół geny zapalne poprzez NF-kB.
Aktywacja SIRT1 za pomocą leków potwierdziła to odkrycie, podczas gdy jego zmniejszenie prowadziło do rozwoju i postępu chorób zapalnych. SIRT2 i SIRT6 pełnią podobne funkcje, chociaż częściowo poprzez różne szlaki molekularne. Jednak złożona struktura komunikacji międzykomórkowej wykracza poza zapalenie.
Efekt Bystandera: komunikacja międzykomórkowa może przebiegać inaczej
„Prawdopodobieństwo udzielenia pomocy (zachowanie prospołeczne) osobom znajdującym się w sytuacji kryzysowej maleje wraz z liczbą osób obecnych w tej sytuacji”, tak definiuje termin efekt Bystandera. To pięknie, ale co to ma wspólnego z komunikacją międzykomórkową i starzeniem się?
Zjawisko, że zmiany związane z wiekiem w jednym tkance prowadzą do zmian specyficznych dla wieku w innych tkankach, mieszczą się w molekularno-biologicznej koncepcji efektu Bystandera. Wyobraźmy sobie, że jedna komórka immunologiczna „zachęca” drugą do tego, aby przy następnym bakterii również nic nie robiła, a jedynie obserwowała.To jest również w pewnym sensie forma rozprzestrzeniającego się zaniechania pomocy, prawda? Psychologia i biologia molekularna są w tym względzie bardziej ze sobą powiązane, niż się wydaje.
Oprócz zapalnych substancji sygnalizacyjnych istnieją także inne przykłady „zaraźliwego starzenia”. Komórki senescencyjne mogą wywoływać senescencję u innych, jeszcze zdrowych komórek poprzez bezpośrednie kontakty. W tym procesie biorą udział między innymi wolne rodniki (ROS) (zobacz dysfunkcję mitochondrialną). Również zaburzona funkcja nerek u ludzi może zwiększać ryzyko chorób serca.
Ten efekt sąsiedzki ma jednak również swoje dobre strony, ponieważ działa również wstecz, , jak wykazały badania. Interwencje mające na celu wydłużenie życia, które koncentrują się na jednym tkankach, mogą opóźniać proces starzenia w innych tkankach. Tam jest molekularna biologia psychologii na przodzie!
Przywracanie błędnej komunikacji międzykomórkowej
Teraz słyszeliśmy wiele o tym, jak dochodzi do błędnej komunikacji międzykomórkowej. Czas pomyśleć, jak temu zapobiec. Dokładnie to pomyślała również nauka.
Istnieje wiele sposobów na przywrócenie komunikacji. Szczególnie istotne są różne metody postu w celu wydłużenia zdrowej długości życia oraz przenoszenie czynników systemowych, które izolowano z krwi. Ponadto podawanie środków przeciwzapalnych, takich jak kwas acetylosalicylowy (ASA), u myszy wykazało zwiększoną długość życia.
Bardzo interesujące i wciąż stosunkowo niebadane jest mikrobiom jelitowy. Jak wiadomo, mikrobiom jelitowy wpływa na funkcję układu odpornościowego oraz metabolizm. . Dlatego wydaje się możliwe, aby wydłużyć życie człowieka poprzez zmianę składu ekosystemu bakterii jelitowych. Więcej informacji znajdziesz w artykule na temat 11. cechy starzenia się.
Zagrożenie i zasób
Istnieją przekonujące dowody, że starzenie się wykracza poza poziom autonomii komórkowej. Dochodzi do uogólnionej zmiany w komunikacji między komórkami, co na szczęście również oferuje możliwości interwencji. Podobnie jak w przypadku wyczerpania komórek macierzystych, , wiele cech starzenia się ma zmienioną komunikację międzykomórkową jako końcowy etap. .
Małe zmiany na poziomie pojedynczej komórki spowodowane niestabilnością genomową lub skróceniem telomerów prowadzą do ogólnej reakcji, która w swojej szerokości czasami przynosi korzyści, a czasami szkody. Równowaga przesuwa się z wiekiem coraz bardziej w kierunku szkody.
Na podstawie efektu sąsiedzkiego widać jednak, że zdolność adaptacyjna organizmu w starszym wieku może być zarówno zagrożeniem, jak i zasobem. Pozostaje pytanie, jak możemy konkretnie wykorzystać ten zasób. Na tę odpowiedź badania wciąż czekają.
Bioaktywne Kapsułki Berberyny z Chromem i Cynkiem w kompleksie mineralnym Berbersome.
Zmieniona komunikacja międzykomórkowa – podsumowanie
Nasze komórki komunikują się każdego dnia w najróżniejszych językach, a my nie jesteśmy tego świadomi.Dopiero w starszym wieku, gdy zmiany w komunikacji międzykomórkowej stają się zauważalne, odczuwamy niektóre z ich skutków. W zależności od tego, które komórki są dotknięte, możemy już dziś podjąć pewne działania. Przede wszystkim w odniesieniu do insulinooporności istnieją bardzo dobre dane, że wystarczająca aktywność fizyczna, zdrowa dieta, post oraz suplementy diety, takie jak berberyna, mogą odwrócić insulinooporność.
W następnym artykule z tej serii omówimy dziesiąty znak starzenia się: Inflammaging.
MoleQlar ONE łączy potencjał 13 starannie wybranych cząsteczek, witamin i minerałów. Skład i dawkowanie oparte na badaniach są dostosowane do Hallmarks of Aging.
